148. Gün- Kahrolsun Bağzı Şeyler

Epeydir yazmamışım, farkettim esefle. Başlıktan anladığınız gibi işler güllük gülistanlık değil ama ilginç bir şekilde moralimi bozmadım, gayet tevekkülle karşıladım, isyan etmedim, hatta ağzımı bile açamıyorum, ama  memnunum halimden, kütüphanede çalışmaya başladım düzenli olarak. Demek ki hayatımı düzene sokmak için başıma ciddi anlamda birşeylerin gelmesi gerekliymiş, ille de ataların sözleri; "bir musibet bin nasihattan efdaldir". (Ne olduğunu sormayın, bir-iki sene sonra yazabilirim belki ama ipucu verebilirim: "tütün-mütün meselesi")

Aslında bloga yazmasam da kendi kendime 100 gün 100 sayfa challenge yapıyorum. 28. gündeyim. Her gün en az bir sayfa şeklinde ilerliyoruz. Şimdilik sürpriz bir şekilde iyi gidiyor, hayret ettim kendime doğrusu, aferin bana :)) EFT blogunda yayınladığım çalışmalar iyi geldi diyebilirim, ya da vakt-i merhun gelmişti, artık kendimi toparlamam, silkinmem gerekiyordu. Yılların üzerimde birikmiş tozu toprağı ancak temizlendi.

5-6 ay önce bitmesi gereken ve ertelediğim kitap bölümünü tekrar elime alınca önceki postta bahsettiğim çeviriyi bitiremedim. Gerçi iyi de oldu. Google translate kendini güncelleyip akıllı çeviriler yapmaya başladı. Sevgili Google ile beraber kolları sıvayıp makalelerin üzerinden buldozer gibi geçeriz artık, kim tutar bizi...!

Teşekkürler Google, hayatımızı çepeçevre sararak modern "big brother"ımız olarak her adımımızı sürekli kaydetsen de, arada işe yarıyorsun, bu yüzden tümüyle çekilmez değilsin, aferin sana.

Bir hafta sonraki postta çeviriyi bitirip dergiye göndermezsem de tüü bana...